خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » ویژه نامه

 

 
 

بعثت از نگاه رهبر

بعثت،يك امر دائمى براى بشر است


تشكيل امت ؛برکت بعثت بود

تشكيل امت اسلامى با خصوصيات و مشخصه‏هاى منحصر به‏فرد آن، يكى از بركات اين بعثت عظيم بود. امت اسلامى صرفاً اين نيست كه جمعيتى حول يك محور عقيدتى مجتمع شوند، بلكه امت اسلامى - آن‏چنان كه پيامبر مكرم اسلام و تعاليم قرآن طراح و برنامه‏ريز آن بوده‏اند - مجموعه‏يى از انسانها هستند كه از علم، اخلاق، حكمت، روابط صحيح و اجتماعِ برخوردار از عدالت بهره‏مَندند و نتيجه‏ى همه‏ى اينها رسيدن انسان به اوج تكاملى است كه استعداد آن را خداوند در او قرار داده است. امت اسلامى مظهر تربيت اسلامى است؛ و اين را نبى مكرم اسلام در نامساعدترين شرايط از صفر آغاز كرد.
آن روزى كه فرياد توحيد، پس از لحظه‏ى باشكوه بعثت، از حنجره‏ى مبارك نبى‏مكرم اسلام بيرون آمد، دنيا - در همه‏ى اقطارش - دنياى كفر و ظلم و دنياى دورى از اخلاق و غوطه‏ورى انسان در انواع مشكلات و مفاسد بود. اين حركت عظيم در زندگى پيغمبر به نحو معجزآسايى در ظرف سيزده سال انجام گرفت و پس از سيزده سال اولين نطفه‏ى بارور امت اسلامى در مدينه گذاشته شد. آنچه كه مى‏توانست اين هسته‏ى مركزى را به آنچه ما در قرن چهارم و پنجم هجرى از امت اسلامى مى‏دانيم، تبديل كند، عبارت بود از ايمان روشن ، تعاليم واضح و همه‏جانبه، عزم راسخ و جهاد مستمر؛ اينها بود كه توانست آن جامعه‏ى كوچكِ چندهزار نفرىِ مدينه را در سالهاى اول هجرت به يك امت عظيم و مقتدر و عالِم و عزيز و چشمه‏ى جوشان علم و حكمت براى دنيا در قرن چهارم و پنجم هجرى تبديل كند - كه تاريخ اين را براى ما شرح مى‏دهد - بعد امت اسلامى در افت‏وخيزهاى فراوان خود و در هر جا كه از آن تعاليم غفلت كرد، دچار شكست و عقبروى شد. هرجا علم، اخلاق، روابط اجتماعى، اقتدار معنوى، عزت، وحدت و برتر از همه عدالت را ناديده گرفت، رشد آن متوقف شد و عقبگرد كرد و كار به جايى رسيد كه قدرتهاى متجاوز و متعرض و طماع توانستند اين امت را تكه‏پاره كنند، در مقابل هم به تضعيف قواى يكديگر وادار كنند، بر آنها تسلط پيدا كنند و منابع آنها را بگيرند.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 23/6/83)

*****

بشريّت، امروز بيش از هميشه به پيام بعثت نياز دارد

بزرگداشت مبعث، بيش از آنچه صرفاً تجليل از يك خاطره گرامى باشد، مطرح كردن درسهاى بزرگ بعثت پيغمبر است كه امروز همه بشريّت - بخصوص جامعه مسلمانان - به آنها نياز دارد. امروز بشريّت از سلطه قدرتهاى طاغوتى، از ظلم، تبعيض، فساد و تسلّط هوسهاى گروههاى خاص بر زندگى مردم رنج مى‏برد. امروز زندگى بشريّت، دستخوش اهواءِ انسانهايى است كه از معنويّت بويى نبرده‏اند و بر وجود آنها، هوسها و اهواء حاكم است. بشريّت، امروز بيش از هميشه به پيام بعثت نياز دارد.
بعثت نبىّ‏اكرم در درجه اوّل، دعوت به توحيد بود. توحيد صرفاً يك نظريه فلسفى و فكرى نيست؛ بلكه يك روش زندگى براى انسانهاست؛ خدا را در زندگى خود حاكم كردن و دست قدرتهاى گوناگون را از زندگى بشر كوتاه نمودن. «لااله‏الّااللَّه» كه پيام اصلى پيغمبر ما و همه پيغمبران است، به معناى اين است كه در زندگى و در مسير انسان و در انتخاب روشهاى زندگى، قدرتهاى طاغوتى و شيطانها نبايد دخالت كنند و زندگى انسانها را دستخوش هوسها و تمايلات خود قرار دهند. اگر توحيد با همان معناى واقعى كه اسلام آن را تفسير كرد و همه پيغمبران، حامل آن پيام بودند، در زندگى جامعه مسلمان و بشرى تحقّق پيدا كند، بشر به سعادت حقيقى و رستگارى دنيوى و اخروى خواهد رسيد و دنياى بشر هم آباد خواهد شد؛ دنيايى در خدمت تكامل و تعالىِ حقيقى انسان. دنيا در ديد اسلام، مقدّمه و گذرگاه آخرت است. اسلام دنيا را نفى نمى‏كند؛ تمتّعات دنيوى را منفور نمى‏شمارد؛ انسان را با همه استعدادها و غرايز در صحنه زندگى، فعّال مى‏طلبد؛ اما همه اينها بايد در خدمت تعالى و رفعت روح و بهجت معنوى انسانى قرار گيرد تا زندگى در همين دنيا هم شيرين شود. در چنين دنيايى، ظلم و جهل و درنده‏خويى نيست و اين كار دشوارى است و به مجاهدت احتياج دارد و پيغمبر اين جهاد را از روز اوّل آغاز كرد. آنچه پيغمبر به آن دعوت كرد، همان چيزهايى است كه بشر در همه دوره‏هاى تاريخِ زندگى به آن نيازمند است. پيغمبر، انسان را به علم دعوت كرد. اوّلين آياتِ قرآن، تجليل از علم است: «اقرأ باسم ربّك الّذى خلق. خلق الأنسان من علق. اقرأ و ربّك الأكرم. الّذى علّم بالقلم(1)». ابتدا تعليم را مطرح كرد. دانش، وسيله نجات و رستگارى انسان است كه به زمان و مكانى خاص بستگى ندارد و مربوط به همه دوره‏هاى زندگى بشر است. پيغمبر، انسانها را به حركت و قيام دعوت كرد. خداى متعال در اوّلين آياتِ نازل بر پيغمبر فرمود: «قم فأنذر(2)»؛ قيام كردن، حركت كردن، از حالت ركون و جمود خارج شدن و خود را مسؤول دانستن. «قل انّما اعظكم بواحدة أن تقوموا للَّه(3)»؛ قيامِ للَّه در همه شرايط زندگى بشر كارساز است و بدون قيام و حركت نمى‏شود به هيچ يك از اهداف عاليه رسيد.
پيغمبر اكرم انسانها را به تزكيه و تصفيه و تربيت نفس دعوت كرد:«هو الّذى بعث فى‏الأميّيّن رسولاً منهم يتلوا عليهم آياته و يزكّيهم و يعلّمهم الكتاب و الحكمة(4)». تزكيه، شرطِ اوّل است. بدون تزكيه، علم هم ابزارى براى فساد و انحطاط و گمراهى و سقوط بشر خواهد شد؛ همچنان‏كه مى‏بينيد امروز در دنيا علم وسيله سقوط بشر است و از علم براى به زنجير كشيدن ملتها و دگرگون جلوه دادن حقايق و گرسنگى دادن به انسانها استفاده كرده‏اند. چقدر انسانها در اطراف عالم به‏خاطر سلطه استعمارگرانى كه با ابزار علم بر آنها تاختند و سلطه پيدا كردند، امروز از منابع حياتىِ متعلّق به خود محرومند و در فقر و مسكنت و محروميت و بيچارگى زندگى مى‏كنند! امروز هم همين‏طور است. امروز استكبار جهانى - استعمار به شكل نوين در دنيا - با تكيه به علم و با ابزار علم انسانها را بيچاره مى‏كند؛ آنها را به زنجير مى‏كشد و دچار مرگ و نيستى و نابودى مى‏كند. نتيجه علمِ بدون تزكيه، اينهاست.
اسلام، افراد را به اخوّت و برادرى، انسانها را يكى دانستن، بين آنها تبعيض قائل نشدن، نژادها را مايه تمايز بشر نسبت به يكديگر قرار ندادن، براى ملتى برترى و رفعت طبيعى و ذاتى بر ملت ديگر قائل نشدن، دعوت مى‏كند. اسلام به گرامى بودن پرهيزكاران دعوت مى‏كند. ملاك برترى، تقواست. تقوا، يعنى مراقب رفتار خود بودن؛ زير پاى خود را نگاه كردن؛ با توجّه به مرزهاى الهى، برنامه زندگى ريختن. اينها مربوط به يك زمان خاص نيست و بشرِ امروز هم به همين چيزها نياز دارد. علم و مدنيّت بشر هرچه پيشرفت كند، همين چيزهاست كه مايه سعادت اوست.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 2/7/82)

.........................................................................

1) علق: 4-1

2) مدّثّر: 2

3) سبأ: 46

4) جمعه: 2

*****

بعثت،متعلّق به همه بشر بود

بعثت نبىّ اكرم براى بشر آغاز راه نوى بود. دنياى محيطِ بر آن پيام و محل پيدايش اين پيام، دنياى بسيار بد و غير قابل تحمّلى بود؛ دنياى گرايش و جذب مادّيات شدن، دنياى خوى حيوانى، دنياى بى‏مهارىِ قدرتمندان و زورمندان و زورگويان، دنياى تبعيض و فساد و ظلم و شهوترانىِ بى‏بندوبار. اين وضعيت، مخصوص منطقه حجاز نبود؛ آن دو دولت بزرگى هم كه منطقه عربستان را احاطه كرده بودند - يعنى ايران ساسانى و امپراتورى روم - دچار همين مشكلات بودند.
جاهليّتى كه در زمان ظهور اسلام، زندگى مردم را زير فشار قرار داده بود، جاهليّت فراگيرى بود. در آن روز، فتنه‏هاى طاقت‏فرسا براى انسان، در همه مناطقى كه محيط به منطقه عربستان بود، وجود داشت. علم هم بود، تمدّن هم - به فراخور زمان خودشان - بود، نظم و ترتيب حكومتهاى سلطنتى و تشريفات هم بود، انضباطهاى ناشى از قدرت مطلقه هم در آن كشورها وجود داشت؛ اما آنچه نبود، نور انسانيت و فضيلت بود. آنچه نبود، درست همان چيزى بود كه بشر به آن نياز قطعى دارد؛ يعنى محيط فضيلت انسانى، محيط رحم و مروّت و محيط عدالت. آنچه مردمِ آن روز كم داشتند، عدالت بود؛ اين بود كه ضعيف زيرِ دست و پاى قوى لگد مال نشود؛ اين بود كه خيراتِ روى زمين در دست يك عدّه از افراد خاص و قدرتمند متمركز نشود و ديگران از آن محروم بمانند. دردهاى بزرگ بشر اينها بود. زير نام حكومت ساسانى هم كه بود، همين بود؛ زير نام امپراتورى روم هم كه بود، همين بود؛ منتها هر كدام به شكلى. در حجازِ آن روز هم كه زندگى بدوى وجود داشت، به شكل ديگرى بود. بعثت اسلامى، در مقابل همه اينها ظهور و طلوع كرد. اين بعثت، مخصوص آن مجموعه نبود؛ متعلّق به همه بشر بود: «ان هو الّا ذكرٌ للعالمين(1)». پيغمبر توانست در مقابل آن واقعيت تلخ بايستد و آن را دگرگون كند. پيغمبر توانست در ديوارهاى بى‏عدالتى و نابسامانىِ بشرى، شكافهاى عميق به وجود آورد؛ بعضى از آنها را فرو ريزد و بعضى از آنها را آماده فرو ريختن كند. پيغمبر سخت‏ترين و دشوارترين واقعيتها را در مقابل خود داشت. وقتى زشتى و نابسامانى و فساد، مجهّز به قدرت و شمشير و اراده و سياست هم بشود، خطر عظيمى براى بشريت است.
امروز بشرِ قرن بيست و يكم با همه داعيه‏ها، براثر بعضى از ضعفهايى كه نشان داده مى‏شود، به اين سمت حركت مى‏كند كه قدرت يا مجموعه قدرتى بى‏مهار به اتّكاى زور و سرپنجه پولادين و قدرت اسلحه خود بايستند و براى خودشان حق خلق كنند؛ حقّى كه وجود ندارد. اين همان وضعيّتى است كه آن روز در دوران شروع بعثت وجود داشت. پيغمبر ايستاد؛ نفرمود اين يك واقعيّت است و با اين واقعيّت چه مى‏شود كرد. بعضى كسان ضعفها و بى‏همّتيهاى خود را اين‏طور توجيه مى‏كنند: واقعيّتى است، چه كار كنيم؟ واقعيّتى كه بايد در مقابل آن تسليم شد، اين نيست. واقعيّتهاى طبيعى، واقعيّتهاى غيرقابل علاج، واقعيّتهايى كه بر انسانها تحميل نشده است؛ اينها واقعيّتهايى است كه انسان بايد با آنها كنار بيايد و بسازد؛ اما واقعيّتهايى را كه عدّه‏اى با تكيه به سرنيزه و زور عليه عدّه‏اى ديگر به وجود آورده‏اند، بايد به هم زد. اين منطقى نيست كه بگوييم قدرت استكبار امروز يك واقعيّت است، چه كار كنيم. اين واقعيّت، تحميلى است. در مقابل اين واقعيّت، انسانهاى بزرگ، اديان الهى و صاحبان فكرهاى بزرگ مى‏ايستند و مقابله مى‏كنند تا آن را عوض كنند و عوض هم مى‏شود. حقيقت بعثت، اين بود. روزى كه اين پيام واردِ فضاى مكه شد، فرمود: «قولوا لااله‏الّااللَّه تفلحوا(2)». كسى اگر اهل انصاف نيز بود، به خود جرأت نمى‏داد كه احتمال بدهد اين حرف يك روز پيروز خواهد شد؛ چون اصلاً زمينه‏اى وجود نداشت. آن همه بتِ با عظمت بر ديوارهاى كعبه آويخته؛ پشتوانه بتها، تعصّبهاى عميق جاهلى؛ آن اشراف مكه و خانواده‏هاى قدرتمند و با نفوذ كه «لااله‏الّااللَّه» همه اينها را به هم مى‏زد؛ پشت سر اينها، حكومتهاى مقتدر ساسانى و امپراتورى روم. مگر كسى به خود جرأت مى‏داد در وهله اوّل بپذيرد كه اين پيام، قابل طرح و تعقيب است؟! انسانهاى ضعيف، از همين‏جا عقب‏نشينى مى‏كنند. اما وظيفه و رسالت و بعثت، پيغمبر را جلو آورد. بعثت يعنى برانگيختگى و اين بعثت آمد فضا را اوّل در محيط حجاز، بعد در همه دنياى متمدّن آن روز، در ظرف بيست و چند سال تغيير داد.
هنوز نيم قرن از ظهور اسلام و اصل بعثت نگذشته بود كه بيش از نيمى از دنياى متمدّن تحت تأثير اسلام قرار گرفت. خيال نكنيد حكومتهايى مثل امپراتوريهاى قدرتمند، علم و عقل و تشكيلات و نيروى نظامى و ادّعا و غرور و تكبّر نداشتند؛ چرا، ليكن ايمانِ صريح، روشن و متّكىِ به منطق قوى وقتى در دل انسانهاى با همّت و با اخلاص و فداكار قرار گيرد، همه اين موانع برداشتنى است.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 13/7/81)

*****

انسانها مشتاقند

امروز ظرفيت عالم براى فهم پيام نبوى، از گذشته بسيار بيشتر است. هرچه علم بشر بيشتر شود، توفيق پيام اسلام محتملتر مى‏شود. هرچه قدرتمندان عالم - در هر كجاى دنيا - از ابزارهاى حيوانى و سبع گونه بيشتر استفاده كنند براى سركوب كردن احساسات انسانى، براى به تسخير كشيدن انسانها - كه ظلم قدرتها به بشر، به اين ترتيب آشكارتر شود - جا براى شناسايى نور اسلام بيشتر باز خواهد شد و انسانها بيشتر تشنه خواهند شد. امروز ما آثار تشنگى بشريّت را به پيام اسلام - كه پيام توحيد است، پيام معنويت است، پيام عدالت است، پيام كرامت انسان است - احساس مى‏كنيم؛ انسانها مشتاقند.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 4/8/79)

*****

بعثت، براى هدايت اين انسان است

اگر كسى بخواهد محتواى بعثت را در چارچوب آنچه كه با عقول ناقص خودمان برداشت مى‏كنيم، محصور كند، يقيناً به مبعث و حقيقتِ بعثت و حقيقتِ اين رسالت ظلم شده است. نمى‏شود محتواى بعثت پيامبر را به حدود فهم و ديد ناقص ما محدود كرد؛ ولى اگر بخواهيم در يك جمله، بعثت و محدوده بعثت را - اگرچه لايتناهى است - تعريف اجمالى بكنيم، بايد عرض كنيم كه بعثت متعلّق به انسان و براى انسان است؛ انسان هم لايتناهى است و ابعاد عظيمى دارد و محدود در جسم و در مادّه و در زندگى چند روزه دنيا نيست؛ فقط محدود در معنويات هم نيست؛ محدود در يك قطعه مشخّصى از تاريخ هم نيست. انسان، هميشه و در همه حال انسان است و ابعاد وجودى او، ابعاد لايتناهى و ناشناخته‏اى است. هنوز هم انسان موجودى ناشناخته است. بعثت، براى اين انسان و براى سرنوشت اين انسان و براى هدايت اين انسان است.
البته در هر دوره و هر زمانى، هر فردى از افراد و هر جمعى از جمعهاى بشرى، به قدر استعداد و ظرفيتشان، از آن استفاده مى‏كنند؛ همچنان كه مسلمانان صدر اسلام توانستند از مفهوم بعثت و حقيقتِ بعثت استفاده كنند و اين نور درخشنده را به سراسر دنياى آن روز بپراكنند و انسانهاى زيادى را به راه راست هدايت نمايند و به حقيقت عبوديّت بكشانند. بعد از آن، در برهه‏اى از تاريخ توانستند آن چنان مدنيّت و عظمت و دانشى در عالم پديد آورند كه هنوز هم از وراى ديوارهاى بلند تاريخ و فواصل طولانى تاريخ، تلألوى آن ديده مى‏شود و دنيا متنعّم به نعم آن پيشرفت علمى و صنعتى و فكرى و معرفتى و مدنى است. در همه اعصار هم هر وقت مسلمانان توانستند از اسلام بهره مناسب خودشان را بگيرند، خوشبخت شدند. هر انسانى كه توانست به قدر ظرفيت خود بهره ببرد، خود را سعادتمند كرده است.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 26/8/77)

*****

بعثت،در رأس همه حوادث بزرگ و كوچك تاريخ بشر قرار مى‏گيرد

اگر ما در بين حوادث تاريخ بشر - حوادثى كه براى انسانها پيش مى‏آيد - بعثت انبيا را از همه‏ى اين حوادث، در سرنوشت بشر مهمتر و مؤثّرتر بدانيم - كه همين هم هست - بعثت پيغمبر خاتم صلى‏اللَّه‏عليه‏وآله‏وسلّم از لحاظ اهميت، در رأس همه حوادث بزرگ و كوچك تاريخ بشر قرار مى‏گيرد.
هيچ حادثه‏اى از قبيل انقلابهاى بزرگ، مرگها و حياتهاى ملتها، پديد آمدن اشخاص بزرگ، از بين رفتن اشخاص بزرگ و ظهور مكتبهاى گوناگون، اهميتش براى بشريت، به اندازه بعثتهاى انبيا نيست؛ همچنان كه امروز شما مى‏بينيد، ماندگارترين شكلهاى فكر و ذهن آحاد بشر، همان شكلهايى است كه اديان به آنها داده‏اند و تا ابد هم همين‏طور خواهد بود. اگر چه امروز بسيارى از كسان در عالم هستند كه مستقيماً خود را در پرتو اشعه بعثت نبىّ‏اكرم قرار نداده‏اند - يعنى غيرمسلمانان - اما همانها هم از بركات اين بعثت، تاكنون منتفع شده اند.
بى‏شك علم و تمدّن بشر، خُلقيّات نيكو در ميان انسانها، عادات خوب و بسيارى از اين مقوله چيزها، اگر ظاهراً هم به اديان متّصل نباشد، در ريشه اصلى، جوشيده از اديان و معارف الهى است و در رأس آنها بعثت نبىّ‏مكرم اسلام است؛ ليكن در عين حال همه بشريت - در آينده هم بيشتر - از اين بركات استفاده خواهند كرد. بنابراين بزرگترين، مهمترين و برجسته‏ترين حادثه در تاريخ بشر، اين بعثت است.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 7/9/76)

*****

روز «بعثت»، تحقيقاً بزرگترين روز در تاريخ بشريّت است

روز «بعثت»، تحقيقاً بزرگترين روز در تاريخ بشريّت است. روز ولادتِ برجسته ترين و شريفترين مفاهيم و ارزشهاست. بعثت نبىّ‏اكرم عليه‏الصّلاةوالسّلام، يك حركت عملى بود تا بشر را از يك سو به سرمنزل كمال فردى، روحى و معنوى، و از سوى ديگر به تعالى زندگى اجتماعى و اصلاح وضع جوامع برساند. مسأله اين است كه در بعثت پيغمبر، آنچه به مردم هديه شد، فقط تعدادى مفاهيم خشك و ارائه طريقى كه رهروى در آن نيست و كسى زمام امور مردم را در آن راه در دست ندارد، نبود. از لحظه اوّل، اين بعثت در وجود خودِ آن بزرگوار و سپس در روح و جان و در عمل مؤمنين به اين پيام، تحقّق يافت و جاهليّت، از لحظه اوّل، از اين پيام ضربه خورد و با آن مقابله كرد. اين، خصوصيت بعثت انبياست.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 29/9/74)

*****

بعثت، يك امر دائمى براى بشر است

بعثت در روز اوّل، در يك خلأ به‏وجود آمد و بشريّت واقعاً محتاج آن بعثتِ بزرگ بود. خداى متعال هم بر طبق حكمت بالغه‏اش، مكان اين انگيزش عظيم واين واقعه بزرگ را جايى قرار داد كه مفاهيم واقعى بعثت، بدون آلوده شدن به مفاهيم رايج و داير آن روز، هم در دنياى آن روز شناخته شود و هم در تاريخ صحيح بماند. اين، خودش نكته‏اى است كه ممكن بود - فرض بفرماييد - بعثتِ آخرين، در روم آن روز، در يونان آن روز و در كشورهاى پيشرفته آن روز، اتّفاق بيفتد.
در زمان بعثت، تمدّنهاى بزرگى در دنيا بودند. ملتهايى وجود داشتند كه از فلسفه ومعارف بشرى وآگاهيهاى مدنيّتى بهره برده بودند. مى‏شد بعثتِ آخر، در آن كشورها و در آن مناطق اتّفاق بيفتد. اما خداى متعال، اين بعثتى راكه در طول تاريخ - و خدا مى‏داند چند هزار سال - بنا بود براى بشر بماند، به آن‏جاها نبرد. اين بعثت را در جايى نبرد كه از هنگام انعقاد اين فكر و اين دعوت، عنصر بيگانه‏اى بتواند در آن داخل شود. در همان منطقه مغرب زمينِ آن روز، مناطقى بودند كه تمدّنهاى بزرگى داشتند. برخوردشان با پيغمبران نشان مى‏دهد كه داراى مدنيّتهايى بوده‏اند. از جمله، همان مردم شهر انطاكيه، كه در سوره «ياسين»، خداوند داستان فرستادن سه پيغمبر رابه آن‏جا، در عرض هم، نقل مى‏كند. آخرش هم ناسپاسى آن مردم است. اين، چيز كمى نيست. تاريخ هم براى ما چيزهايى را از آن ملتها نقل كرده است. اين پيغمبر را در آن‏جا قرار نداد.
در جزيرة العرب، معارف بشرى وجود نداشت. شرك بود و معارف شرك آلود، در حدّ نازل. لذا در قرآن هم ملاحظه مى‏كنيد كه با شرك، يك مبارزه جدّى شده است. سوره «اخلاص» كه «لم يلد ولم يولد» را اين همه درشت كرده است و در اين سوره كوچكِ چهار آيه‏اى، «لم يلد ولم يولد» در قلب قرار گرفته و «ولم يكن له كفواً احد» برجسته و متلألى است؛ براى اين است كه شرك از ذهنها زدوده شود و با پيام خدا مخلوط نگردد. هر كار شرك آلودى در اسلام مردود شده است. ولى از اين‏كه بگذريم، اسلامْ خالص متولّد شد؛ به اكناف عالم خالص منتقل شد؛ خالص منتشر شد. لذا هر جا رفت، بُرندگى و برجستگى خودش را در مقابله با تمدّنها و فرهنگهاى مختلف نشان داد؛ تا وقتى كه بتدريج، دعوت كنندگان از آن خلوص افتادند و دعوت هم از آن خلوص افتاد. اين بعثت، يك امر دائمى براى بشر است. و اين، خصوصيتِ بعثت خاتم الانبيا صلّى‏اللَّه‏عليه‏وآله‏وسلّم است. يعنى هر وقت كه زمينه عالم وزندگى بشر از معنويت تهى شود، همين معارفى كه قرآن كريم به آن ناطق است، مى‏تواند در هر زمانى بيايد و آن خلأ را پر كند. كيفيّت معارف اسلامى آن‏چنان كيفيّتى است كه در همه شرايط، نيرويى در درون اين مجموعه قانونى و مجموعه معارف وجود دارد كه در همه شرايط مى‏تواند خلأهاى معنوى را پر كند و به بشريت امكانِ زيستن در فضاى معنوى را بدهد.

( بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی 20/10/72)

 


ویژه نامه های دیگر

دریافت نرم افزار های کتابخانه دیجیتال (اندروید و ویندوز)

فراخوان ارسال مقاله فصل‌نامه «کتاب مهر» ویژه تابستان

حماسه قتل امیرکبیر

مسابقه طرح جلد کتاب های انتشارات سوره مهر

کتاب، فرهنگ، اسلام

شهادت استاد مرتضی مطهری و روز معلم گرامی باد

کتابخوانی باید سنّت رایج شود

فرهنگ سازمانی _ بخش اوّل

دوازدهمین سالگرد شهادت امير سپهبد علي صياد شيرازي

هجدهمین سالگرد شهادت سيد اهل قلم

ویژه نامه عید نوروز

گزیده ای از سخنان معصومین

بیانات رهبر انقلاب اسلامی در دیدار اهل قلم

میلاد پیامبر اسلام (ص) و امام جعفر صادق (ع)

دهه فجر از نگاه مقام معظم رهبری

ورود حضرت امام (ره) به ایران عزیز

کربلایی که من دیده ام ( بخش دوّم )

کربلایی که من دیده ام ( بخش اوّل )

دیار ملکوت (1)

حضرت امام رضا (ع)

هفته دفاع مقدس

رمضان ، ماه ميهماني خدا

روز خبرنگار

مهدی موعود (عج)

روز قلم

ویژه نامه ماه رجب

با تن پروري ذهني مبارزه كنيم

ورود آزادگان به میهن اسلامی

حضرت علی اکبر(ع)

امام حسین (ع)

سالگرد تأسیس سازمان تبلیغات اسلامی گرامی باد

به مناسبت میلاد زهرای اطهر(س)

سند چشم‌انداز و مسئولیت فرهیختگان در فضای انتخابات

دیار ملکوت (2)

روز عرفه

عيد بر عاشقان مبارك

امام محمد تقی(ع)

ویژه نامه هفته بسیج

حضرت فاطمه معصومه(س)

درگذشت طاهره صفارزاده را تسلیت عرض می کنیم

امام جعفر صادق(ع)

روز جهانی کودک

عید سعید فطر

بعثت از نگاه رهبر

به مناسبت ماه رجب

درگذشت نادر ابراهيمي را تسلیت عرض می کنیم

لاله هاي خونين خرمشهر

روز احسان ونيكوكاري مبارك

تسليت

تبريك

تبريك

بمناسبت تولد حضرت زهرا (س)

تربیت

حضرت امام موسی کاظم (ع)

خواجه نصیرالدین طوسی

زندگی پربار خمینی کبیر (ره)

شهادت امام محمدباقر(ع)

شهید دکتر مفتح

شیخ مفید

شهادت آیت الله سیدحسن مدرس: روز مجلس

آیت الله سید محمدحسین طباطبایی

نیمایوشیج

آیت الله قاضی طباطبایی

امام حسن (ع)

وفات حضرت خدیجه(س)

بزرگداشت مولوی

روز جهانی سالمندان

روز جهانی جهانگردی

شهریار

روز سینما

ابوریحان بیرونی

حضرت امام سجاد (ع)

اولین مولود کعبه

حضرت زینب

نوری بر فراز دار

شیخ شهاب الدین سهروردی(شیخ اشراق)

علامه امینی

مجاهد بيدار

اما... آدم باش

تاریخچه ای از گل سرخ

مسيح قرن بيستم

فع‍ّال، جامع، معنوی

گزیده ای از شقایق نامه سید حسن حسینی

دولت تازه ؛چالشها، موانع و فرصتها

آگهی ویژه

گرامی باد یاد و نامت ...

جامعه فرهنگی و هنری کشور گوهر گرانبهایی را از دست داد

فرهنگ سازمانی _ بخش دوّم

به سوی عرفات

دیار ملکوت (3 و 4)

خلیج فارس

یادبود

 

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 60407331