خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » کتاب رايگان

 

اسماء تمدنی‌و رهایی‌و فرد آمدن‌

 


اشاره:


قبل‌از طرح‌این‌مرحله‌از اسلامی‌شدن‌ نگاه‌یونانزده‌فلاسفه‌مسلمان‌، باید نكته‌ای‌را در باب‌برون‌شدن‌انسان‌از عالم‌غیردینی‌متذكر شد. ما می‌دانیم‌كه‌بنابر حكمت‌اُنسی‌و علم‌الاسمای‌تاریخی‌، در هر دوره‌ای‌جهان‌ذیل‌اسمی‌از اسماء الهی‌قرار دارد كه‌از سیطره‌آن‌اسم‌به‌طور كلی‌نمی‌شود گریخت‌، با این‌همه‌فردآمدنی‌هم‌هست‌. با این‌تذكر كه‌فردآمدن‌یعنی‌رهایی‌از اسمی‌كه‌بر دیگران‌مسلط‌است‌، و آنها خودآگاه‌یا خودآگاه‌ذیل‌آن‌اسم‌به‌سیر و سلوك‌می‌پردازند، انسان‌رهایی‌یافته‌به‌مدد صیرورت‌در خودش‌تحوّل‌ایجاد می‌كند، و در حین‌اینكه‌در میان‌مردم‌است‌، می‌تواند به‌دو صورت‌رهایی‌یابد.
اول‌آنكه‌علی‌رغم‌حضور در جامعه‌و تمدن‌موجود به‌نحوی‌از آن‌بگریزد كه‌در آن‌پنهان‌شود و به‌چشم‌نیاید. بدین‌معنی‌كه‌به‌انزوا گراید و به‌آهنگ‌غالب‌تمدنی‌به‌رقص‌و سماع‌درنیاید، با تمدن‌غالب‌همكاری‌نكند و مانند جوكیان‌به‌غاری‌در كوهستان‌پناه‌برد و به‌شیوة‌مردمان‌پیشین‌زندگی‌نماید. این‌نحو صیرورت‌را می‌توان‌«بی‌تاریخی‌» نسبت‌به‌تاریخ‌حاضر تلقی‌كرد. چنین‌است‌كار مردان‌بزرگی‌كه‌در مقام‌اولیاء الله‌تشرّف‌به‌ساحت‌قدس‌پیدا می‌كنند.
امّا راه‌دوم‌راه‌فعالانه‌نسبت‌به‌تمدن‌موجود و درگیری‌و نزاع‌با آن‌حاصل‌می‌آید. در این‌صیرورت‌نفسانی‌و روحانی‌انسان‌آماده‌گر از اسم‌تمدن‌مسلط‌نجات‌پیدا می‌كند و به‌ دیگران‌نیز هشدار می‌دهد كه‌ممكن‌است‌از این‌وادی‌موجود به‌وادی‌هولناكتری‌بیفتیم‌، امّا معنی‌آن‌این‌نیست‌كه‌كار بشریت‌به‌نابودی‌و تاریكی‌بینجامد. امام‌علی‌7 در این‌باب‌فرمود: خداوند كه‌نعمت‌هایش‌بزرگ‌باد در هر عصر و زمان‌، به‌ویژه‌در دوران‌های‌فترت‌و انحطاط‌كه‌جای‌پیامبران‌خالی‌است‌، بندگانی‌دارد كه‌از راه‌الهام‌در تفكر و عقل‌با ایشان‌سخن‌می‌گوید، و چشم‌و گوش‌و دل‌آنان‌را به‌نور هشیاری‌روشن‌می‌سازد.

كس‌ندانست‌كه‌منزلگه‌مقصود كجاست‌
اینقدر هست‌كه‌بانگ‌جرسی‌می‌آید

البته‌رهایی‌و فردآمدن‌انسان‌در این‌راه‌و طریق‌دوم‌با قدرتی‌فوق‌العاده‌ممكن‌است‌كه‌بخشی‌از آن‌به‌تلاش‌و سعی‌انسان‌رجوع‌دارد و زمانی‌كامل‌می‌شود كه‌اراده‌الهی‌و آسمانی‌هم‌در كار باشد. این‌عنایت‌و عطاء و فیض‌الهی‌اگر با كسی‌باشد و خودش‌هم‌همّت‌كند، قطعاً رهایی‌و نجات‌او و از آنجا بشریت‌تسریع‌خواهد شد. این‌بشارت‌انسان‌«فردآمده‌» است‌.
این‌طریقت‌از رهایی‌را نمی‌توان‌با نوع‌عرفان‌هندو بودایی‌كه‌بیشتر برای‌تقویت‌نفس‌در هماهنگی‌با تمدن‌موجود است‌به‌دست‌آورد، در جهان‌سنّتی‌نیز اینگونه‌پناهجویی‌ها چاره‌كار نبوده‌است‌و به‌لاابالیگری‌و طفیلی‌گری‌انجامیده‌است‌. انتظار و فردآمدن‌خلاف‌آمد عادت‌غیر از این‌طریقت‌انفعالی‌است‌. در این‌انتظار آماده‌گر راه‌هرگونه‌توجیه‌عقلانی‌برای‌نفی‌حجیت‌چیزهایی‌كه‌روزگاری‌اعتبار داشتند، بسته‌است‌. نكته‌آن‌است‌كه‌انسان‌گرفتار آخرالزمان‌باید از موهبت‌و عنایت‌الهی‌برخوردار شود تا از باطن‌نیست‌انگار خویش‌رهایی‌یابد. دیگر سیر او مبتنی‌بر سرگردانی‌و تماشای‌در وادی‌حیرت‌نخواهد بود. البته‌اجمالاً رسیدن‌به‌آن‌افق‌قدسی‌با تكیه‌بر بشارتهای‌محمد مصطفی‌9 و ائمه‌معصومین‌: و بزرگان‌دین‌بشارت‌داده‌شده‌است‌.

 

» ارسال صفحه برای دوستان

 

بازگشت به فهرست کتاب

حكمت اُنسی و زیبایی شناسی‌عرفانی هنراسلامی

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 60825393