خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » کتاب رايگان

 

مرثيه‌ مسدّس‌ حضرت‌ امام‌حسين‌ (عليه‌السلام‌)

 

اشاره:


اي‌ شيعه‌، بيا ماتمِ شاهِ شهدا كن‌ آتش‌ به‌ دل‌ افكن‌، عَلمِ آه‌ لوا كن‌
ديوانة‌ غم‌! سلسلة‌ اشك‌ به‌ پا كن‌ بيهوش‌ به‌ سر خاك‌ كن‌ و جامه‌ قبا كن‌

اي‌ خاك‌ به‌ سر افسر اقبال‌ و امان‌ است
‌ وين‌ گريه‌ تو را آبروي‌ هر دو جهان‌ است‌

اي‌ دل‌! تو در اين‌ واقعه‌، بي‌صبر و سكون‌ شو اي‌ غم‌! تو به‌ دل‌ جمع‌ ز اندازه‌ فزون‌ شو
اي‌ دل‌! تو در اين‌ ماه‌ محرّم‌، همه‌ خون‌ شو چون‌ خون‌ شدي‌ از غم‌، ز ره‌ ديده‌ برون‌ شو

در چرخ‌ غم‌ تعزيت‌ ماه‌ محرّم
‌ بر خون‌ تو اي‌ دل‌! شده‌ تنخواه‌ محرّم‌

اي‌ واي‌، چو كوفي‌ به‌ خط‌ خدعه‌ دغا كرد پاسِ رقمِ شاهيِ مادر بخطا كرد
با خار بپيوست‌ وز گل‌ رو به‌ قفا كرد در باغچة‌ مصطفوي‌ فتنه‌ به‌ پا كرد

فرزند نبي‌، راضيِ فرمان‌ خدا شد
با آل‌ محمد به‌ سوي‌ كرب‌وبلا شد

اي‌ واي‌، چو منزلگه‌ شه‌، دشت‌ بلا شد در كوفه‌، خبر نزد ملاعين‌ دغا شد
مهماني‌ شه‌، خوب‌ از آن‌ قوم‌ ادا شد در بستن‌ آبش‌ همه‌ آداب‌ بجا شد

بستند سگان‌، آب‌ بر اولاد پيمبر
لب‌تشنه‌ بماندند همه‌ ساقي‌ كوثر

اي‌ واي‌، كه‌ با خلعت‌ شادي‌ ، شهِ داماد لب‌تشنه‌ و دل‌خسته‌ ز پشت‌ فرس‌ افتاد
شد حجلة‌ شادي‌ همه‌ پرناله‌ و فرياد فرمود عروسش‌ به‌ دل‌ غمزده‌ ناشاد

يارب‌! چه‌ قبول‌ آمده‌ ايجاب‌ عروسي
‌ هي‌هي‌، چه‌ شد از بهر من‌ اسباب‌ عروسي‌؟

اي‌ واي‌ كه‌ آراستة‌ ايزد اكبر معنيّ علي‌، صورتِ مقبولِ پيمبر
لب‌تشنه‌ مقابل‌ شده‌ با قوم‌ ستمگر از جوش‌ عطش‌ گفته‌ كه‌ اي‌ داور اكبر!

از تشنگي‌ امروز در اين‌ دشت‌، كبابم
‌ غير از دم‌ شمشير نيايد دمِ آبم‌

اي‌ واي‌، علي‌اصغرِ شش‌ماهة‌ بي‌شير از خيمه‌ برون‌ برد شه‌ آن‌ تشنة‌ تقدير
فرمود به‌ كفّار كزين‌ طفل‌ چه‌ تقصير زد كافر بدكيش‌ به‌ حلقِ گُلِ نو تير

هيهات‌ كه‌ آن‌ لالة‌ پيكاني‌ احمر
شه‌ با دل‌ پرداغ‌، سپرد آه‌ به‌ مادر

اي‌ واي‌، كه‌ عبّاسِ علي‌، شيرِ غضنفر چون‌ اهل‌ حرم‌ ديد همه‌ تشنه‌ و مضطر
با مشك‌ دوانيد سوي‌ آب‌ تكاور پُر كرد چو مشك‌ آن‌ خلف‌ ساقي‌ كوثر

تا آب‌ بديدند سگان‌ دُرّ گزين‌ را
كردند قلم‌ بازوي‌ آن‌ بازوي‌ دين‌ را

اي‌ واي‌، كه‌ شاه‌ دو جهان‌، مير مُظفّر بي‌ لشكر و بي‌ ياور و فرزند و برادر
فرد از همه‌ شد، فرد ز ديوان‌ پيمبر تنها به‌ دل‌ گرم‌ چو خورشيد به‌ محشر

هي‌، جان‌ پيمبر شده‌ از بي‌كسي‌ افگار
هي‌، ساقي‌ كوثر شده‌ از تشنه‌لبي‌ زار

اي‌ واي‌، دل‌ شاه‌ پر از غصّه‌ و غم‌ شد چون‌ برق‌ غضب‌ تيغ‌ شهنشاه‌ علم‌ شد
سيصد سرِ كفّار به‌ يك‌ حمله‌ قلم‌ شد دوزخ‌ همه‌ يكباره‌ پر از اهل‌ ستم‌ شد

با تيغ‌ كسي‌ نزد شهنشاه‌ نيامد
بر شير خدا، يك‌ سگي‌ از راه‌ نيامد

اي‌ واي‌، كسي‌ نحس‌ زده‌ بانگ‌ به‌ لشكر كاي‌ فوج‌! چه‌ ترسيد ز لب‌تشنة‌ يكسر؟
از دور گشائيد همه‌ تير برابر يك‌كس‌ شود از اين‌ همه‌ افواج‌ چه‌ جان‌ بر

بر شير خدا غلغل‌ و غوغاي‌ سگان‌ بود
از چار طرف‌، طنطنة‌ تير و سنان‌ بود

اي‌ واي‌، شد از زخم‌، تنِ شاه‌ چو گل‌ گل‌ روح‌القدس‌ آمد به‌ غم‌ و ناله‌ چو بلبل‌
بگرفت‌ ركاب‌ خلفِ صاحبِ دُلدل‌ از حق‌ برسانيد سلامش‌ به‌ تقابل‌

كاي‌ ابن‌ نبي‌! ياد تو در حضرت‌ حق‌ شد
از بخشش‌ حق‌، بخش‌ تو اين‌ هفت‌ طبق‌ شد

اي‌ واي‌، كه‌ از كثرت‌ زخم‌، آن‌ شجرِ پاك‌ بي‌طاقت‌ و بي‌تاب‌ بيفتاد چو بر خاك‌
با خنجر كين‌ آمده‌ ملعونْ سگِ ناپاك‌ كرد آن‌ سر مظلوم‌ جدا از تنِ پُرچاك‌

بر نيزه‌ چو معراجِ سر سرور دين‌ شد
غوغاي‌ قيامت‌ به‌ سر عرش‌ برين‌ شد

اي‌ واي‌، كه‌ بر اشتر عريان‌، شه‌ بيمار با اهل‌ حرم‌ بسته‌ نشاندند به‌يكبار
خم‌ شد كمر بغدي‌ نه‌ چرخ‌ از اين‌ بار اي‌ واي‌ از اين‌ قافله‌ و قافله‌سالار

از كوفه‌ عجب‌ بار سوي‌ شام‌ روان‌ شد
بر دوش‌ قضا و قدر اين‌ بار گران‌ شد

اي‌ چرخ‌ سيه‌كاسة‌ بي‌مهر ستم‌ناك‌! اين‌ واقعه‌ ديدي‌، نه‌فتادي‌ به‌ سر خاك‌
كي‌ سوخت‌ دلت‌ در غم‌ آل‌ شه‌ لولاك‌ كآمد به‌ طفيلش‌ ز ازل‌ خلقتِ افلاك‌

از پا نفتادي‌ چو حسين‌ از فرس‌ افتاد
بيداد تو كم‌ نيست‌ كه‌ آن‌ دادرس‌ افتاد

اي‌ چرخ‌ ستم‌كار! تو بي‌راه‌ چه‌ گردي‌ با آل‌ نبي‌ اين‌ همه‌ بي‌مهري‌ و سردي‌
با قوم‌ نجس‌، آه‌، مددكار چه‌ كردي‌ در ياري‌ سگ‌، با اسدالله‌ چه‌ كردي‌

آخر چه‌ شد آن‌ حق‌ غلامي‌ كه‌ تو داري‌؟
شرم‌ آمدت‌ از ياري‌ شامي‌ كه‌ تو داري‌؟

اي‌ واي‌، در اين‌ حادثه‌ دريا بخروشيد خون‌ شد دلِ كهسار، از آن‌ لعل‌ بجوشيد
از فرش‌ در اين‌ زلزله‌ تا عرش‌ بلرزيد كرسي‌ هم‌ از اين‌ ولوله‌ بر عرش‌ بلغزيد

حيران‌، مَلك‌العرش‌ در اين‌ كار عظيم‌ است
‌ بر گردن‌ تقدير هم‌ اين‌ بار عظيم‌ است‌

 

» ارسال صفحه برای دوستان

 

بازگشت به فهرست کتاب

پادشاه است حسين

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 61261041