خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » کتاب رايگان

 

مسدس‌ ترجيع‌بند

 


اشاره:



اي‌ شيعه‌! بيا تعزية‌ شاه‌ به‌ پا كن‌ دستي‌ به‌ سر خويش‌ زن‌ و جامه‌ قبا كن‌
نه‌ نه‌، سر خود در سرِ آشوب‌ عزا كن‌ گشتي‌ چو فدايش‌، ز سر صدق‌ ندا كن‌

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، چو از حجلة‌ شادي‌ ز ره‌ غم‌ غلطيد به‌ ميدان‌ بلا حضرت‌ قاسم‌
مي‌ريخت‌ به‌ رخسارة‌ خود اشك‌ دمادم‌ مي‌زد نفس‌ بسمل‌ و مي‌گفت‌ كه‌ يا عم‌!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد


اي‌ واي‌، چو عبّاس‌ علي‌، آن‌ مهِ انور لب‌تشنه‌ بياويخت‌ به‌ آن‌ قوم‌ ستمگر
تا آنكه‌ قلم‌ گشت‌ دو بازوي‌ دلاور ناليد ز اندوه‌ كه‌ اي‌ جان‌ برادر!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، كه‌ كردند جلو لشكر ميشوم‌ بر تازه‌ گلِ شاه‌، علي‌اكبر مظلوم‌
افتاد چو بر خاك‌ ز طاقت‌ شده‌ محروم‌ فرياد برآورد كه‌ اي‌ سيّد معصوم‌!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، كه‌ شهزادة‌ اصغر به‌ كف‌ شاه‌ گرديد طپان‌ از ستم‌ ناوك‌ جانكاه‌
فوّاره‌ خون‌جوش‌ زد از حلق‌ صغير، آه‌ بي‌ نطق‌ فغان‌ كرد كه‌ اي‌ رهبر اين‌ راه‌!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، كه‌ نوباوة‌ گلزار پيمبر افتاد به‌ ميدان‌ بلا تشنه‌ و مضطر
تر كرده‌ گلو خشك‌ ز آب‌ دم‌ خنجر مي‌ديد سوي‌ عرش‌ كه‌ اي‌ داور اكبر!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، شد از صرصر بيدادي‌ و خصمي‌ چون‌ غنچه‌ جدا، سر ز تن‌ قبلة‌ ختمي‌
بشكفت‌ چو بر شاخ‌ سنان‌ آن‌ گل‌ ختمي‌ مي‌گفت‌ خدايا! بنگر كز تن‌ زخمي‌

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، چو بر نيزه‌، سرِ سرورِ دين‌ رفت‌ يك‌ نيزه‌ قيامت‌ ز سر عرش‌ برين‌ رفت‌
در كوفه‌ و در شام‌ چو آن‌ نور يقين‌ رفت‌ با حق‌ سخنش‌ بر لب‌ تسليم‌ چنين‌ رفت‌

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، چو بر طشت‌ طلا شد سر پرنور در محفل‌ مردود چو شمع‌ لگن‌ طور
چشمي‌ به‌ سوي‌ مردم‌ و چشمي‌ سوي‌ مغرور مي‌گفت‌ كه‌ اي‌ آنكه‌ ز افهام‌ خرد دور

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، كه‌ بر درگه‌ آن‌ كافر بدكار منصوب‌ نمودند سر قبلة‌ ابرار
از غنچة‌ لعلش‌ بشكفت‌ اين‌ گل‌ اسرار كاي‌ كشتة‌ تيغ‌ تو بود بر همه‌ سردار

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

اي‌ واي‌، كه‌ بردند چو در مجلس‌ كينه‌ رأس‌ پدر تشنه‌جگر، پيش‌ سكينه‌
بوسيد و خروشيد بيفتاد به‌ سينه‌ جان‌ بر لب‌ و مي‌گفت‌ كه‌ اي‌ سرو مدينه‌!

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

«محسن‌» چه‌ خوش‌ آن‌ روز كه‌ با اين‌ همه‌ خواري‌ سر در ره‌ آن‌ شاه‌ به‌ اخلاص‌ سپاري‌
آن‌گاه‌، سرافراز، پيِ شُكر گذاري‌ در سجده‌ روي‌ بي‌ سر و فرياد برآري‌

سر در سر راه‌ تو فدا شد، چه‌ بجا شد
اين‌ بار گران‌ بود، ادا شد، چه‌ بجا شد

 

» ارسال صفحه برای دوستان

 

بازگشت به فهرست کتاب

پادشاه است حسين

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 60811309