خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » کتاب رايگان

 

در هجو زاهد پلاس‌پوش‌ و منقبت‌ سيدالشهدا

 

اشاره:



اگر چه‌ دست‌ درازم‌ به‌ ارتكاب‌ گناه‌ ني‌ام‌ چو دست‌ درازانِ آستين‌كوتاه‌
به‌رغم‌ رشتة‌ تسبيح‌ زاهدان‌ ريا سزد كه‌ دانة‌ اشكي‌ كشم‌ به‌ رشتة‌ آه‌
بود دراز شود ذكر شيخ‌ از پس‌ او به‌ شمله‌ داده‌ درازي‌ چو دنبه‌ از دمگاه‌
به‌ جز مطوّل‌ ريش‌ و بروت‌ مختصرش‌ نشد كه‌ صرف‌ كند ساعتي‌ به‌ قال‌الله‌
فريب‌ گرية‌ زاهد پلاس‌پوش‌ مخور چو برق‌ حيلة‌ اين‌ ابر بين‌ به‌ دلق‌ سياه‌
ز بس‌ مراقبة‌ مكر، گردنش‌ خم‌ شد بلي‌ ترقي‌ معكوس‌ كرده‌ اين‌ گمراه‌
صفاي‌ ظاهري‌اش‌ بسكه‌ شد چو آئينه‌ ز عكس‌ تيرگي‌ دل‌ شود رداش‌ سياه‌
به‌ زخم‌ واقعة‌ كربلاش‌ پروا نيست‌ ولي‌ به‌ لعن‌ يزيدش‌ برآيد از دل‌ آه‌
گهي‌ به‌ توبه‌ نمايد ثبوت‌ اسلامش‌ گهي‌ شماردش‌ از اهل‌ قبله‌ و آگاه‌
پس‌ از شهادت‌ سبط‌ نبي‌ نمي‌دانم‌ كه‌ چون‌ قبول‌ شده‌ توبه‌اش‌ در آن‌ درگاه‌
كجاست‌ حكم‌ عموم‌ معاذ اين‌ آيه‌ كه‌ هركه‌ قتل‌ كند عمد مومني‌، فجزاه‌
غرض‌ چه‌ شرح‌ به‌ كلپتره‌ هاي‌ پوچ‌ دهم‌ به‌ اين‌ طريق‌ نموده‌ عوام‌ را گمراه‌
وكالتي‌ كه‌ از او سر زند ز بهر يزيد نمي‌شود كه‌ كند شمر يا عبيدالله‌
ايا به‌ شجرة‌ ملعونه‌ تازگي‌ داده‌ چو نخل‌ عمر تو سازد خزان‌ مرگ‌ تباه‌
به‌ غير خار گناه‌ و شكوفة‌ لعنت‌ چه‌ حاصلي‌ كه‌ بري‌ برگ‌ راه‌ محشرگاه‌
به‌ پرده‌ دشمني‌ اهل‌ بيت‌، نغمة‌ توست‌ سرود توست‌ اگر لا اله‌ الاّ الله‌
ز خفّتي‌ كه‌ رساني‌ به‌ دوستدار علي‌ چه‌ فخرها كه‌ كني‌ در ميانة‌ اشباه‌
بترس‌ از غم‌ روزي‌ كه‌ بر جفاي‌ امور خداست‌ قاضي‌ و پيغمبر و علي‌ است‌ گواه‌
به‌ هرزه‌ پند مده‌ محسنا به‌ تيره‌دلي‌ كه‌ هيچ‌ باز نداند ثواب‌ را ز گناه‌
اگرچه‌ حرف‌ تو ياقوتيِ دماغ‌ و دل‌ است‌ ولي‌ به‌ خير دوايي‌ نداده‌ قوّت‌ باه‌
به‌ چشم‌ اوست‌ سنان‌ انس‌ چو نور نظر كجا كند به‌ شه‌ كربلا ز درد نگاه‌
شه‌ سرير سخا و كرم‌، امام‌ حسين‌ كه‌ دست‌ بحر نوالش‌ كند گدا را شاه‌
شهيد تشنه‌ لبي‌ كز نم‌ محيط‌ كفش‌ رياض‌ خلد شود تازه‌ چون‌ ز ابر، گياه‌
گلِ رياض‌ نبي‌، نونهال‌ باغِ بتول‌ بهار گلشن‌ فيض‌ علي‌ ولي‌الله‌
شكوه‌ حملة‌ او گر بر آسمان‌ افتد رود به‌ باد فنا چون‌ ز صرصري‌ پر كاه‌
صفوف‌ نيزه‌ ور شاميان‌ چنان‌ بشكست‌ كه‌ بشكند صف‌ مژگان‌ ز يكّه‌تاز نگاه‌
ز شعلة‌ غضبش‌ گر شراره‌اي‌ جستي‌ شدي‌ كباب‌، وجود عدو به‌ تابة‌ ماه‌
سحاب‌ جرأت‌ او گر به‌ قهر جوش‌ زدي‌ ز برق‌ تيغ‌، دو عالم‌ بسوختي‌ چو گياه‌
اگرنه‌ مصلحت‌انديش‌ شد شهادت‌ او شدي‌ به‌ پشت‌ پدر، نطفة‌ عدوش‌ سياه‌
اگر ز خاك‌ شفا ذره‌اش‌ نصيب‌ شود چو آفتاب‌ درخشد كَلَف‌ به‌ چهرة‌ ماه‌
ز انفعال‌ چو شبنم‌ چكد به‌ عارض‌ گل‌ دل‌ بهار ز خويش‌ اگر شود آگاه‌
چه‌ رهنما و چه‌ رهدان‌، چه‌ راهبر، به‌ خدا كه‌ نقش‌ پاي‌ كف‌ مور اوست‌ خضر به‌ راه‌
امام‌ مفترض‌ الطاعتا، قضا قدرا! دليل‌ عصمت‌ تو انّما يريد الله‌
اگر نه‌ دوستي‌ات‌ ضامن‌ نجات‌ شدي‌ كه‌ سر ز خاك‌ خجالت‌ برآورد ز گناه‌
بسي‌ نزار به‌ شوق‌ زيارتت‌ شده‌ام‌ ز كهرباي‌ كرم‌ كش‌ به‌ سوي‌ خود اين‌ كاه‌
مرا كه‌ از ستم‌ چرخ‌ سفله‌ مي‌ترسم‌ به‌ كربلاي‌ معلّي‌ درآوري‌ به‌ پناه‌
نه‌ يك‌ ثواب‌ ز دستم‌ برآمده‌ است‌ از سهو نه‌ فوت‌ گشته‌ گناهم‌ به‌ طوع‌، يا اكراه‌
اگرچه‌ غرقة‌ طوفان‌ معصيت‌ شده‌ام‌ چه‌ غم‌ كه‌ مثل‌ تو نوحم‌ بود شفاعت‌خواه‌
ز فيض‌ عام‌ تو چشم‌ شفاعتي‌ دارم‌ در آن‌ زمان‌ كه‌ كنم‌ در سياه‌نامه‌ نگاه‌

هميشه‌ در چمن‌ چرخ‌ تا دمد گُلِ مهر
دلم‌ ز مهر تو لبريز باد همچون‌ ماه

 

» ارسال صفحه برای دوستان

 

بازگشت به فهرست کتاب

پادشاه است حسين

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 60410842