خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » مقالات » مقاله

 

به بهانه انتشار کتاب «زندان الرشید»

روزی فرا خواهد رسید...

13 اسفند 1392

علیرضا مختارپور؛ عضو هیئت امنا مجمع ناشران انقلاب اسلامی و نویسنده و صاحب نظر حوزه کتاب

پس از انتشار نوع جدیدی از خاطرات تفصیلی رزمندگان، جانبازان و آزادگان دفاع مقدس که با استقبال بی سابقه مردم، اهل فرهنگ و هنر و صاحب نظران در سطوح مختلف قرار گرفت و راه جدیدی در اشاعه و گسترش و نشر خاطرات دفاع مقدس گشوده شد، شاهد دو نوع اظهارنظر البته محدود و کم گستره با نگاهی تا حدودی انتقادی نسبت به این راه و روند جدید بودیم.

نخست از طرف برخی عزیزان ادبیات داستانی که صریحا یا تلویحا انتشار این نوع خاطرات را نشانه ای بر گسترش حوزه رمان و ادبیات داستانی دفاع مقدس ندانسته و حتی در مواردی بسیار معدود آن را باعث خدشه به ادبیات داستانی دانستند.

اگر نکته اصلی این عزیزان در لزوم منبع قرار گرفتن این نوع خاطرات برای خلق آثار ادبی است نه کسی در آن تردید دارد و نه انتشار این خاطرات مانعی برای خلق آثار داستانی و حتی فیلمنامه و نمایشنامه در این حوزه است.

از طرفی مسئولان حوزه هنری نیز بارها اعلام آمادگی کرده اند تا بخشی از خاطرات منتشر نشده را در صورت تمایل نویسندگان ادبیات داستانی در اختیار آنان بگذارند تا حداقل در برخی نمونه ها قبل از انتشار خاطرات شاهد انتشار رمان ها و آثار اقتباسی از این خاطرات باشیم. در این صورت اینک که حوزه هنری آمادگی خود را اعلام کرده جای استقبال نویسندگان و رمان نویسان است و یاعلی گفتن ایشان و ورود در این عرصه.

دومین انتقاد محدود از این خاطرات از سوی عزیزانی صورت گرفت که با پیدا کردن نمونه های اندکی از عدم انطباق زمان، مکان یا واقعه، این نوع خاطرات را قابل خدشه دانستند. به عبارت دیگر توقع این عزیزان از این نوع کتب، متن تحقیق شده کاملا مستند تاریخی است. اما باید توجه داشت که اولا کدام کتاب صرفا تاریخی در جهان یافت می شود که مورد انتقاد و خدشه محققین قرار نگرفته باشد. ثانیا باید به ماهیت این نوع خاطرات دقت کرد. شک نیست که این نوع خاطرات از نوع کتب تاریخی مرسوم نیست. گروهی این نوع خاطرات را از زمره تاریخ شفاهی می دانند که البته این نظر با ملاحظاتی قابل قبول است به این شرط که اطلاق تاریخ شفاهی بر آن به معنای کم ارزش بودن نسبت به دیگر متون نباشد.

اما نکته مهم و اصلی آن است که با محدودیتهای متعدد و تاثیرگذار کتب صرفا تاریخی از جمله عدم دسترسی محقق و مورخ به تمامی اسناد و مدارک، از بین رفتن بسیاری از منابع فیزیکی و سندی وقایع، عدم توجه مورخین به اعتقادات، عواطف و دیگر ارزشهای انسانی در وقایعی همچون دفاع مقدس - که به تحقیق نمی توان بدون توجه به ایمان و اعتقادات و ارزش های و عواطف و روابط انسانی آن را درک کرد- انتظار انعکاس این نوع مطالب در کتب صرفا اسنادی تاریخی غیر منطقی و حداقل غیر واقعی است.

بنابراین این نوع خاطرات را می باید به عنوان یکی از منابع و بلکه مهمترین منابع تاریخ معاصر، تاریخ انقلاب اسلامی و تاریخ دفاع مقدس دانست.

با این توضیحات اجازه می خواهم تا اهمیت انتشار این نوع خاطرات را به عنوان امر شگفت آور تولید و تکمیل اصلیترین منابع تاریخ پر افتخار دفاع مقدس مورد تاکید قرار داده و به بانیان و دست اندرکاران و ناشر آن تبریک و تهنیت بگویم و بدانیم روزی فرا خواهد رسید که معیار اصالت و ارزش همه هنرها و هنرمندها وفادری به این جهادها و پایداریها خواهد بود. همانطور که شاعر متعهد درباره شعر و نسبت آن با دفاع مقدس چنین سروده است:

شعر اگر کلید بغض مانده در گلو نباشد
پرنیان نقش و معنی هرچه هست گو نباشد
شعر اگر نگوید اینجا اشک و آه و خون چه کردند
از شعور و شعر و مردی ذره‌ای در او نباشد
تا سرای می‌پرستان ردپای زخم ما گیر
هيچ سو سري نيابي، ره به آن سبو نباشد
در میان آن مضامین آیه‌های آسمانی‌ست
هرکه را وضو نباشد اذن جستجو نباشد

علیرضا مختارپور
12/12/1392

» نسخه قابل چاپ     » ارسال خبر برای دوستان

New Page 1

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 60434773